Tuesday, 24 December 2013

प्रवास

      आभाळातल्या चंद्राला मी कधी पौर्णिमे साठी झुरताना पाहिलं नाही , अर्ध्या चंद्र कोरीत सुद्धा तो परिपूर्ण असतो . अमावास्येच्या रात्री आभाळाचा निरोप घेऊन निघून जाताना सुद्धा त्याला कधी दु : ख होत नाही आणि दुसर्या दिवशी परत येण्याची घाई पण कधी असत नाही . पहिल्या दिवशी तो जितका स्थितप्रद्न्य आणि निश्चल असतो तितकाच तो शेवटपर्यंत असतो आणि यापुढेही असेल याची मला  खात्री आहे .

      पूर्णत्वाचा गर्व नाही , अपूर्णतेचे दु: ख नाही , आणि अस्तित्वाची चिंता नाही . आहे तो फक्त प्रवास - अखंड आणि अविरत . या प्रवासाला सुरुवातही नाही अन शेवटही नाही … म्हणूनच तो सुंदर आहे , शांत आहे , परिपूर्ण आहे .
                                                                                                 -- भालचंद्र 

Thursday, 19 December 2013

थोडी गंमत (पु. ल. श्टाइल )


माणसाने प्रत्येक गोष्ट तर्कशुद्ध विचाराने करू नये , कधी कधी विचारांना सोडून नुसतं वाहत जावं, असं करण्यात मजा येते . एक वेगळाच माणूस आपल्यात लपलाय हे कळून येतं . वेडा होऊन पण वेड्यासारखं वागण्याचा कंटाळा येतो म्हणून वेडी लोकं पण कधी कधी शहण्यासारखं वागतात . मग शहाण्या माणसाना वेडे पणा करावासा वाटला नाही तरच नवल.
आमचे एक मित्र आहेत. प्रशासकीय सेवेत ऊच पदावर अधिकारी आहेत. लाल दिव्याची गाडी, सरकारी सुरक्षा , आजूबाजूला नोकर चाकर असा एकंदरीतच रूबाब मोठा दांडगा. पण रोजच्या रोज साहेब म्हणवून घ्यायचा कंटाळा येतो म्हणून सुट्टीच्या दिवशी आपल्या ड्राइवर ला आपला पोशाख देऊन त्याला साहेब करतात आणि स्वत: ड्राइवर बनतात . मोठी गंमत येते म्हणतात . आधी ड्राइवर ला पण थोडं वेगळं वाटलं , पण आता तो ही चांगला तयार झालाय . त्याला ही रोजच्या ड्राइवर पणाचा कंटाळा आला असेल , दुसरं काय ?

एकाच गोष्टीची फक्त भीती वाटते ; साहेबाच्या बायकोने रोजच्या साहेबाला कंटाळून ड्राइवर ला च एक दिवस गंमत म्हणून नवरा मानलं , तर केवढ्याला पडेल ?

---भालचंद्र